Zes keer ben ik opnieuw begonnen aan dit verhaal. Zes keer met een andere insteek, want hoe vertel je zonder op te scheppen of dom te lijken dat je in coronatijd een restaurant hebt gekocht en een winkel bent begonnen. Dan is het ook nog moeilijk om te vertellen dat het allemaal zo geweldig is als je nog helemaal niet open bent geweest. Wat vertel je dan wel? We zijn nu vijf maanden verder en er is heel veel gebeurd. We hebben ons uit de naad gewerkt. Gewoon door te blijven werken in onze oude werkomgeving, want er moet toch geld binnenkomen, en dan in de vrije uren (weekenden, avonden en vrije dagen) bij Lien & Otje. Zo heet het restaurant en winkeltje: “Lien & Otje”. Ik krijg vaak de vraag wie Otje is, “want Lien dat ben jij toch?” Nou, Otje ben ik ook. Celine (Lien) Otten (Otje). Deze mooie naam is verzonnen door de kinderen van een vriendin van mij.
Maar goed, we hebben dus hard gewerkt. De keuken heeft een make-over gehad, het restaurant heeft een aantal veranderingen doorgemaakt en het winkeltje is de grootste verandering. Een plek die van een bordeauxrode/donker gele wijnproeverij/bar is omgetoverd naar een frisse, lichtgroene, gezellige plek waar je boeken en snuisterijen kunt kopen. Wat ben ik blij met die plek.

Gisteren hebben we ook het terras voor de eerste keer uitgezet. Gewoon om te kijken hoe het er uit zou zien.

Wat zitten we toch op een mooie plek. De Oude Schut. Je weet wel, dat pleintje dat verstopt ligt naast de kerk, maar waar we nu eens de volle spotlight op gaan zetten.

Zodra het weer mag willen we losgaan met van alles en nog wat. Op koopavonden en zondag middagen akoestische muziek. Voorleesmiddagen, marktjes, boekenbingo, een strand op het pleintje, gourmetavonden of in de winter stamppotavonden. Weertse kampioenschap vier op een rij, een signeermiddag met een bekende schrijver of een Franse dag met schilders op het plein. Ons hoofd loopt over van de ideeën en er komen er alleen maar meer bij.

Je ziet dat het dicht zijn van ons bedrijf niet betekend dat ons hoofd ook stil staat. Hoe langer we dicht zijn hoe meer ideeën er naar boven komen drijven. Ook de inrichting van het pand heeft niet te lijden onder corona. Iedere week bedenk ik wel iets nieuws om te maken. En daar waar ik dan zou zeggen “kijk eens wat een mooie muur we gemaakt hebben,” moet je op de plek van ‘we’, Hans en Raymond lezen. Want ik bedenk iets en dan moeten die twee maar bedenken hoe dat uitgevoerd kan worden en tot nu toe gaat dat uitstekend kan ik je vertellen. De houten muur in het winkeltje, de houten betimmerde kluisjeskast in het restaurant. Lampen op rare plekken. Een toonbank doormidden, rekken in de keuken. “Dat wat daar staat wil ik eigenlijk daar, maar dan wel zo en dan het liefste op die manier.”  Het to do lijstje wordt korter als de mannen zijn geweest en langer als ik weer een dag op de zaak heb doorgebracht. Een kast zus en een bloembak zo. Even stoelen ophalen en lichtbakken ophangen, wat een gouden duo is dat toch voor Lien & Otje en dat mag ook wel een gezegd worden. Want als naamdrager van dit mooie bedrijf komt mijn koppie bij RTL, L1 en in de Limburger, maar zonder deze twee mannen was het nog steeds een bordeauxrode bar met naastgelegen restaurant ipv een kneuterig, gezellig boekenwinkeltje met naastgelegen warm ogend restaurant…en daar is Lien van Otje erg dankbaar voor.

*Geschreven op 18 april, er kan dus al van alles veranderd zijn bij uitkomen van het de wijkkrant.
** Hou onze Facebook in de gaten voor de dagen die we open zijn voor koffie to go.
*** Je kunt via Facebook ook afspraken maken voor winkelen op afspraak.