Diesel

image

Daar sta ik dan, langs de kant van de Kennedylaan-Zuid in Eindhoven. De auto op de vluchtstrook met de knipperlichten aan. 300 meter achter me branden nog de lampen van het tankstation en in de verte zie ik de lampen van de volgende al.
De pechhulp heb ik gebeld, nadat ik mijn vriend belde om te ze zeggen dat ik met “pech” langs de weg stond met zijn leaseauto en een vriendin om te vragen waar ik stond. Geen idee hoe die straat heet. Achteraf gezien had ik ook gewoon op de tankbon kunnen kijken, daar staat het ook op.

Eerste auto:
Terwijl ik dan zo in de berm staat denk ik terug aan mijn eerste auto. Een rode met ronde carrosserie. Zonder merk. Ik was 1 jaar en wist toen al dat ik autorijden leuk ging vinden. En jawel hoor, ik vind het leuk. In alle auto’s wil ik rijden, nou ja bijna alle. Liefste de grote SUV’s, Jeeps en Landrovers. De zogenaamde wijvenauto’s liever niet.

Parkeren:
Ik durf ook met heel mijn hart te zeggen dat ik goed kan autotijden en beter kan fileparkeren dan de meeste mannen. En daar ben ik trots op. Al die autorijlessen zijn dan ook niet voor niks geweest. Naast de auto gaan staan waar je achter wil staan. Langzaam achteruit rijden. Als je achterbank bij de achterkant van die auto is indraaien totdat je band bijna de stoep raakt (niet te haaks draaien, wel beetje subtiel). Dan terugdraaien terwijl je langzaam achteruit rijdt et voila.

Tanken:
Vanmorgen reed ik in de leaseauto van mijn vriend. Een dieseltje. Mijn eigen Kia is een benzineauto maar die had een dag vrij gevraagd. ‘S morgens moest ik al tanken maar, had daar zoals gewoonlijk geen zin in zo vroeg. Er zat nog genoeg brandstof in de tank om naar Eindhoven te rijden, ondanks dat het lampje al was gaan branden. Na mijn werk meteen door naar het tankstation op de Kennedylaan om te tanken. Ik heb nog gekeken of ik de goede slang had want je hebt daar gewoon 95 en excellent 95 en dat is echt te duur. 88 euro verder was de tank vol. Afrekenen en wegwezen naar huis. Het is alweer half 8 geweest, ik wil naar huis. Misschien nog even de stad in kijken of er iets te doen is.

Hu?:
Ik rij de weg weer op en toen ineens viel er in mijn hersenpan een kwartje (je weet wel, die 25 cent van vroeger). Het duurde 200 meter ongeveer dat ik me realiseerde dat ik benzine had getankt ipv diesel. Auto langs de kant, motor uit en nadenken. Tankbon erbij, ja benzine…k.t k.t k.t. ANWB bellen, pas níet bij me. In het dashboardkastje ligt een nummer van Roadlease. Die bellen. Binnen een uur komen ze me helpen.

Tellen:
Ik stap uit de auto en ga wachten. Langzaam komt er een hele donkere lucht aandrijven, nou ja langzaam. 10 minuten later regent het heel hard en zit ik weer in de auto.
En wat doe je dan? Ik ging denken aan een blog voor jullie en wat ik dan kon schrijven. Dus ben ik maar gaan tellen. Tellen? Ja tellen, auto’s met iets aan de lampen.

En dit zijn dan de feiten van 35 minuten tellen op een rijtje:
25 auto’s reden zonder licht
12 auto’s reden met stadslicht
12 auto’s hadden een kapotte voor lamp
2 een kapotte achterlamp
3 reden er met alleen mistlampen voor aan
6 met gewone koplampen en mistlamp voor
6 hadden zo’n irritant blauw licht
1 stadsbus had een kapotte voorlamp
1 vrachtwagen had een kapotte voorlamp

En er kwamen 3 motoren langs. Maar dat heeft niks te maken met lampen van auto’s.

Ik heb geprobeerd om daarbij nog de niet-knipperende uitvoegende en invoegende auto’s te tellen maar, dat werd te veel van het goeie. Na 5 minuten gestopt met tellen bij de stand van 5 invoegende en 3 uitvoegende auto’s.

Wil:
Precies na een uur kwam Wil van Roadlease mij “redden”. En toen ik vertelde dat het de auto van mijn vriend was vroeg hij zich hard op af of het bij thuiskomst nog wel mijn vriend zou zijn. “Uh duhu, tuurlijk, het is maar een auto.”

Wil bracht me naar de trein en in de stromende regen liep ik 30 minuten later van station naar huis. Weer een verhaal en blog rijker.
image

Op de boot

Image
VCA:
Ik ben op weg voor werk naar Engeland. Ik hoor jullie denken “oh wat spannend, wat ga je doen, editen voor een bekende filmmaker of productie voor een groot tv station?” Nee nee, ik ga toezicht houden bij een VCA-examen. “Wat is dat? Die afkorting ken ik niet in de tv wereld? Video, Cinema, Audio??” Nee, niks van dit alles. Sinds een jaar of 4 hou ik toezicht bij VCA examens voor een examenbureau. Ongeveer 1 keer per maand. VCA staat voor “Veiligheids Checklist voor Aannemers” en richt zich naar ondernemingen met een verhoogd veiligheids-, gezondheids- of milieu-risico’s. (Ik heb het even voor jullie opgezocht). Veiligheid op de werkvloer dus eigenlijk. Iedereen die werkt in de bouw, petrochemie etc moet een VCA diploma hebben.

Boot:
En nu zit ik op een ietwat grote boot. Als je de folder mag geloven is ie nog groter dan ie in werkelijkheid is. Er is een bioscoop, casino, internet cafe, een paar barren, terras buiten, 2 restaurants en een basketbalveldje aan boord. Oh en een hoop hutten om in te slapen.
Wij varen overdag, we hebben geen hut geboekt. 7 uur moeten we ons hier wel kunnen amuseren.
Alles (behalve de auto’s en de hutten) bevindt zich op deck 9.

Overdrijven:
Mijn ouders zeiden vroeger altijd: “overdrijven maakt de zaak duidelijk” en ik kan er wat van maar, Stena Line zeker ook. Nadat we vanuit de auto de paarse route hebben gevolgd naar boven, komen we uit in het restaurant. Erg mooi, aan de voorkant van het schip. Het ziet er schitterend uit. Dit restaurant heeft een lopen buffet. Het andere restaurant zit aan de andere kant van het schot dat geplaatst is en is een a la carte restaurant. Het casino zijn 2 speeltafels in een hoek van het restaurant.
Als je naar de achterkant van het schip loopt loop je langs een aantal, erg leuke, barretjes met super aardig personeel.

Film:
Aan de rechterkant een bioscoopzaaltje, ziet er mooi uit. Eens checken welke films er draaien zodat we daar meteen kaartjes voor kunnen halen bij de infobalie. Godsilla en Spiderman…uh nee dank u, ik ga wel wat anders doen.

News room:
Aan de linkerkant van de gang naar het achterdek staan stoelen en banken. Daar zit, ligt, hangt een hoop volk door elkaar. Het slaapt op de banken en hangt over de stoelen en ik loop verder want, daar is dadelijk de news room en dat…spreekt mij natuurlijk aan.
Mooi gemaakt. Makkelijke stoelen per 2 met een tafeltje ertussen en met audiokastjes waar je je koptelefoon in kunt steken. Een stuk of 8 flatscreens aan elkaar aan de zijkanten een paar kleinere en in het midden 2 grote. Er staan verschillende zenders op. Waarvan eentje met F1. Een groot scherm in het midden staat op ndl1 (waar op zondagochtend 11.00u echt niks normaals te kijken is). Een engelse nieuwszender op een ander scherm, golf op die er naast en nog iets ondefinieerbaars engels op die daaronder. En in de stoelen allemaal onderuitgezakte mannen met koptelefoons op, die half slapend in de stoelen liggen.

Internet room:
Ik loop snel door, want iets verderop ligt de internet room. Free wifi. Dan ga ik mijn eigen nieuws maar zoeken. Een open ruimte met in het midden een tafel met vier pc’s met wankele stoelen ervoor. Daar om heen zwarte stoelen met tafeltjes eraan vast (oud schoolbank idee, maar dan modern). Daar ga ik zitten. De stoel kraakt zo hard dat ik er zelf van schrik en iedereen om mij heen ook geloof ik. Even op een andere gaan zitten. Ze zitten heerlijk deze stoelen. Ipadje open en nieuws checken. De verbinding is zo traag dat als ik een berichtje op nu.nl eindelijk heb geopend het alweer oud nieuws is. Nee, daar heb ik het geduld niet voor.

 

Sundeck:
Op naar het sundeck. Daar heb ik heerlijk gezeten, met leuke muziek op de achtergrond. In het zonnetje. Helemaal goed.
Nog even een rondje over het dek lopen. Aan de andere kant van de boot ( als ik me niet vergis, bakboord) staat een grote kooi met een basketbal/voetbal veldje. Erg leuk. Er om heen picknicktafels. Hier is het ook goed toeven.

Uiteindelijk wordt het iets te koud op het dek en ga ik heerlijk, vooraan in het schip, achter een raam in de zon zitten. En na een lekker diner en 7 uur varen zijn we aan de overkant. Een goede, relaxte manier van reizen. Voor herhaling vatbaar (we moeten nog terug ;-))