Vandaag realiseerde ik me dat ik al 33 jaar bevriend ben met mijn beste vriendin. Vanaf klas zes (groep 8) tot nu dikke vriendinnen.

Als tieners gingen we samen op vakantie naar de camping. Op de fiets weliswaar, naar een dorp verderop en onze vaders brachten dan met de auto de tent en andere spullen, maar toch…we gingen alleen op vakantie. Vakantiebestemming: Valkenburg aan de Geul. (Hemelsbreed 5,5km van Margraten, het dorp waar ik opgroeide.) Maar het maakte niet uit waar we op vakantie gingen, als we maar zonder ouders waren.

We gingen allebei naar een andere middelbare school. Zij naar Maastricht en ik naar Gulpen. Voor onze vriendschap maakte dat weinig uit. Ik was niet zo’n ster op school, of eigenlijk, ik deed niet zo veel moeite om een ster op school te zijn. En na 2 jaar kwamen we toch weer op dezelfde middelbare school terecht. Zij op de HAVO en ik op de MAVO.

Voordat ik mijn rijbewijs had gingen we op de fiets op stap. Samen met een groepje bevriende jongens spraken we dan af om met z’n allen samen te fietsen. Die mannen hadden de vaart erin en wij trapte er op ons gemakje, kwebbelend achteraan. Want dat konden we goed, kwebbelen en lachen. Toen we in een nacht naar huis fietsten met onze mannelijke begeleiders werden we halverwege tegengehouden door jongens op brommers. De heren die bij ons waren fietsen er snel vandoor, want die jongens op de brommers wilde gewoon even ruzie zoeken en vechten. Wij waren niet snel genoeg en toen de ruziezoekers op de donkere weg dicht genoeg in de buurt waren om ons te zien zei 1 van hen: “Hey dat zijn meisjes.” Ze draaide zich om en reden snel weg. Verontwaardigd en vooral beledigd bleven we met z’n tweetjes achter midden op de weg. De rest van de weg naar huis waren we boos, boos op de jongens die niet met ons wilde vechten, omdat we meisjes waren. Haha, nu moeten we er nog keihard om lachen.
Toen ik eenmaal mijn rijbewijs had mochten we van mijn moeder haar auto gebruiken om op stap te gaan. Ik drink toch geen alcohol, dus dat vond mijn moeder veiliger dan op de fiets. Met zijn tweetjes in de auto lukte prima, maar er konden er ook 4 in, dus wie het eerst komt mag mee terugrijden en hoeft dus geen taxi te betalen. Oh eigenlijk…wie het eerst komt en het meeste bied. Zo reden we naar huis voor consumptiebonnen waarvan we de week erna de hele avond konden drinken. En er was nog een voorwaarde om mee te mogen rijden. Zingen. Wij zongen de hele weg naar huis alle mogelijke liedjes. Onze passagiers moesten ook meezingen. Deden ze dat niet dan werden ze na 1 waarschuwing halverwege vriendelijke verzocht de auto te verlaten en de weg te voet verder te gaan. En wat hadden we een lol.
En zo hebben we heel wat meegemaakt. Ik zou er iedere week wel over kunnen schijven. We zijn nu heel wat jaren verder. Ik ben 45 en zij is 44. We zijn eerlijk naar elkaar, helpen elkaar en bespreken alles met elkaar. Nou ja bijna alles. Vanaf onze tienerjaren hebben we 1 gouden regel waar we ons al die tijd al aan houden. We praten niet over ons gewicht en daarom zijn we al 33 jaar beste vriendinnen. Zonder haar zou ik niet meer kunnen.