Carnaval

Een week geleden was alweer de laatste dag van de carnaval in volle gang. Ieder jaar verbaas ik me weer over dit volksfeest. Hoe de een ervan houdt en de ander het haat. 
Houden van:

Nee ik hou er zeker niet van. Degene die er van houden die zijn al sinds november bezig met de vriendengroep om ideeën te bedenken, wagens te bouwen, pakjes te maken en natuurlijk het hele stapschema uit te werken. Er zijn er die het hele jaar geld op zij houden en sparen voor de vier gekste dagen van het jaar. Heerlijk vind ik het om te zien hoe mensen opgaan in dit feest, de vriendengroepen en die ene in z’n eentje. 
Haten: 

Ook haten doe ik het niet. Ik snap het niet altijd even goed. Waarom vliegen mensen me om de nek met carnaval als ze dat de rest van het jaar niet doen? En soms zelfs niet eens iets tegen me zeggen. De plakkerige schmink kan mijn goedkeuring ook niet dragen, haha. Bij andere mag er zo veel op zitten als ze willen, maar op mijn gezicht geen kleverige kleurtjes, die ik waarschijnlijk onbewust al binnen vijf minuten door elkaar heb geveegd na een kriebel op mijn wang. 
Werken:

Dat is voor mij het toverwoord met carnaval, werken. Als het dan toch carnaval is dan kan ik er beter geld aan verdienen dan thuis Netfix zitten kijken. En dan heb ik het geluk dat ik freelancer in Limburg en Brabant ben. Iedereen wil in de carnavalsperiode vrij hebben. Werk zat. Dat werk vind ik dan ook de laatste jaren bij Omroep Brabant, eerst als editor en nu sinds twee jaar als producer. Vijf dagen knallen, niet ziek worden dat kan altijd na de carnaval nog (als het persee moet).
3 uurkes vurraf:

Vijf dagen? Ja ja, in Brabant wordt traditiegetrouw op vrijdag carnaval geopend met 3 uurkes vurraf. Drie uur lang treden een groot deel van de Brabantse artiesten op in Eindhoven en wij zenden dat uit. En wat doet Celine daar dan? Nou, dat zal ik eens vertellen, Celine is artiesten begeleider. Maar waar begeleid ik ze dan in? Ik begeleid ze vanuit de artiestenruimte naar het podium en weer terug. Op het eerste gezicht een makkelijk klusje, maar schijn bedriegd. De artiestenruimte ligt op de tweede verdieping. Daar zien veel artiesten elkaar weer sinds het jaar ervoor. Kussen, knuffelen, drankje, praatje. Een drukte van belang. Ook andere media is aanwezig. NOS, RTL, en er wordt live radio gemaakt door drie verschillende zenders. En iedereen wil de artiesten spreken.
Live:

Wij hebben ook de live televisie uitzending. En live zegt het al, dat kan niet opnieuw dus niemand mag te laat op het podium staan. Dus over tien minuten moeten (ik noem gewoon even een naam) de Lawineboys (van sex met die kale) op het podium staan. Eerst zoeken in de artiestenruimte, ah daar staan ze bij de Snollebolleks. “Gaan jullie mee naar het podium?” “Hey Celine…kus, kus, kus, hoe is ’t meiske?” “Goed hoor, straks kletsen we verder oké nu eerst naar het podium”. “Ja we komen mee.” Twee stappen verder… “Hey de Deurzakkers, mannen hoe is het?” “Heren…” Ik word al wat strenger. “Jullie moeten zo het podium op” “Ja ik kom eraan, ik ben mijn jasje vergeten”. Nog zeven minuten te gaan. We kunnen verder. Voorbij de radiozenders loodsen. “Addie heb je even voor ons” “Nee heeft ie niet, hij moet NU het podium op.” Ik word alweer een stukje vervelender” Met de lift gaan we naar beneden. Nog vijf minuten. Gelukkig komt die meteen, dat wil ook nog wel eens een paar minuten duren. Uit de lift, rechtsaf door het volk dat daar staat te wachten naar buiten “mag ik op de fotooooo?” “Dadelijk, na het optreden.” Honderd meter verderop (“pas op voor de kabels, om het hek heen en daar steekt nog een haakje uit”) de trapjes op naar het podium. Onze podiumregisseuse is altijd blij om mij weer te zien. Dat is zo leuk… want als ze mij ziet zijn de artiesten er ook bij. Nog drie minuten en dan moeten ze het podium op. Erg krap maar ze zijn er. Ik kan weer naar boven om de volgende op te halen.

En dat dan drie uur. De tijd vliegt om en om 22.00 uur be ik weer thuis.

Fijfisjenie Café:

In oktober zijn we al voorzichtig begonnen aan de productie van het Fijfisjenie Café. Blaaskapellen, artiesten, erwtensoep, worstenbroodjes, confetti, slingers, nieuwe ideeën, verrassingen, bier, publiek, bonnen, polsbandjes, decor, presentatie, planning, wegwijzers, promo’s, gasten, items etc etc de komende maanden moet het weer staan als een huis. In vier dagen negenentwintig uur live uitzending maken vanuit ons eigen Fijnfisjenie Café. Barvrouwe Betty van den Oetelaar achter de bar die samen met Jordy Graat de uitzending aan elkaar praat. Veel artiesten komen langs, heel veel. En dan nog per dag minimaal vier blaaskappellen. Tonpraters en worstenbroodjes bakkers aan de bar om te kletsen met Betty. Items van onze verslaggevers Maud en Aijan worden ingestart. 
Regie:

Achter de schermen is het kunst en vliegwerk om alles inelkaar te passen en er een mooi programma van te maken. De samensteller die beslist wanneer wat moet komen en eindverantwoordelijk is voor het programma. De regisseur die niet alleen de regie doet maar ook schakelt en dus verantwoordelijk is voor welke shots er worden gemaakt maar ook dat de juiste in beeld komt. De audiotechniek die ervoor zorgt dat iedereen te horen is en de nummers op tijd worden ingestart. Ze zitten allemaal uren lang in de regie en kunnen er pas uit als er een live optocht of langere samenvatting van een optocht wordt uitgezonden.
Maandag:

En toen kwam de wind. Maandag werden door het slechte weer zo goed als alle optochten in Brabant afgelast. Dit betekend voor de crew geen pauzes meer. Cameramannen/vrouwen die uren en uren met de camera op hun schouders moeten lopen. De mensen in de regie die zeven uur geconcentreerd moeten blijven werken. Een ware marathon. Toppers zijn het. Het productieteam zorgt dat de artiesten op tijd in het café zijn. De kapellen op tijd op het podium staan, de problemen worden opgelost etc ect. 
Artiesten:

En wat waren het er veel. De artiesten die langs kwamen. De Deurzakkers, Lamme Frans, de Lawineboys, Snollebollekes, het Feestteam, de Alpenzusjes, Vieze Jack, One Two Trio, Pater Moeskroen, Rene Schuurmans, Partyfriex, en nog velen meer.
Het was een leuk feestje, nu nog even al die artiesten taggen bij mijn blog en dan ben ik er klaar mee voor dit jaar. 
En waarom ik een week na carnaval deze blog pas schrijf vraag je je af? Dat lees je over een paar dagen in mijn volgende blog.

2016

Jawel hoor, hij is begonnen: Het jaar 2016.

 

Benieuwd ben ik wat dit jaar me gaat brengen. Heel benieuwd zelfs. De postcodeloterij en de staatsloterijtrekking hebben me dit jaar ook weer overgeslagen. Dus wat dat betreft is het een begin als alle andere jaren.

 

Zwart/wit:

2015 was een moeilijk blogschrijfjaar voor mij. Veel onderwerpen waar ik over wilde schrijven maar niet durfde. Wat dat betreft ben ik gewoon een beetje een watje. Een blogschrijfster met een mening maar bang is voor de reacties van de mensen die het niet eens zijn met die mening. Dat is wel een dilemma en een leerpunt voor 2016. Omgaan met kritiek.

Ik hoor wel eens vaker dat ik erg zwart/wit denk. Dit is goed, dat is fout en er is niks daar tussen in. Dat is niet alleen lastig voor de mensen om mij heen maar ook vooral voor mezelf. Want ik ben daardoor ook snel verdrietig door bepaalde gebeurtenissen. Bijvoorbeeld het hele vluchtelingen verhaal. Ik ben voor, zij zijn tegen en er is geen middenweg. Ik werk eraan, ik wil graag begrijpen waarom er mensen zijn die tegen zijn. Wil nog niet betekenen dat ik dan ineens switch van mening maar misschien is er ook wel een stukje grijs in deze moeilijke, moeilijke materie.

 

Januari:

Wat gaat er allemaal gebeuren dit jaar. Ik ben van de lijstjes, mapjes, vakjes, agenda’s en de duidelijkheid. Op vakantie gaan zonder dat ik weet waar ik elke nacht slaap is voor mij nog not done. Maar wie weet wat 2016 me gaat brengen.

In januari ga ik naar Schrijf! 2016  Een dag vol schrijfworkshops en sessies met schrijvers en bloggers. Ik ga een hele dag luisteren, doen, leren en koffiedrinken. Dus mijn volgende blog wordt waarschijnlijk subliem als ik goed oplet. Oh en ik moet nog een knoop doorhakken deze maand.

 

Februari:

De maand begint met carnaval. Ik doe de productie van vier dagen live uitzendingen vanuit het Fijnfisjenie Café in Brabant. We zijn met een leuk team al maanden bezig met de voorbereidingen en over een maandje is het zover. Daarna ga ik een paar daagjes naar Marrakech. Een plek waar ik altijd al eens naar toe heb willen gaan en daar waarschijnlijk ook een blog over zal schrijven.

 

Maart:

Maart is nog erg leeg op de agenda, maar ik heb beloofd om begin 2016 een boek uit te geven dus is deze maand ideaal om daar al mijn bloed, zweet en tranen in op te maken. Ook hoop ik dat mijn knie weer dusdanig is opgeknapt dat ik wat kan gaan sporten. Dat de kilo’s iets verminderen.

 

April:

De lente is begonnen. Er komen weer wat leuke projecten in zicht. Projecten die ik vorig jaar heb gedaan en natuurlijk hoop dat ik ze dit jaar ook weer mag doen. Verder heeft de uitgever (die op dit moment nog moet beslissen dat ie mijn uitgever wordt) mijn boek gelezen en gecorrigeerd en kan ik de aanpassingen gaan verwerken.

 

Mei:

Mei is dan wel een mooie maand om het boek uit te brengen denk ik zelf. Haha. Of zal ik nog een maand naar Kroatië gaan. Dan zal dat  de knoop zijn van de maand januari die ik nog moet doorhakken. Ik heb nog 3 schitterende (waargebeurde met een vleugje fantasie van Celine) verhalen die moeten worden omgezet in drie bestsellers. Deels heb ik ze al opgeschreven maar het grootste deel zit nog in mijn bovenkamer en moet er dringend uit.

 

Juni, juli en augustus:

Deze maanden gaan staan in het teken van genieten heb ik net besloten. Genieten van de zon, warmte, familie, vrienden, mensen, rust, succes, mijn werk, schrijven, leuke dingen doen en had ik de zon al genoemd?

 

September:

Altijd een leuke maand om jarig te zijn dus ik denk dat ik ook dit jaar weer jarig ga zijn in september. Hoe zullen we het eens gaan vieren?

 

Oktober:

Is het alweer herfst?? Tjonge wat gaat het snel. Maar als ik zo mijn vorige maanden eens doorlees wordt ook deze maand een heerlijke maand. Ik heb een prachtig figuur (zie maart), heb mijn eerste bestseller op mijn naam staan (zie mei), ik ben lekker bruin van de zon (zie juni, juli en augustus) en ik heb maanden lang goed gewerkt en leuke projecten gedaan. Dan is ook nog mijn eerste echte roman is bijna klaar.

 

November:

“wat gaan we doen met kerst? En met wie? Tja, je moet vooruit denken he.

 

December:

Zou er dit jaar wel sneeuw liggen in december? Ik hoop het niet, tot nu toe vond ik het wel aangenaam de winter. Ik hou niet zo van kou, sneeuw en de zooi na de sneeuw. Dit jaar misschien weer eens een kerstdag naar de sauna. Dat hebben we vorig jaar ook gedaan. Heerlijk. Of misschien een weekje naar de zon. Ook lekker. Nou laat ik dat dan maar eens in augustus bedenken en bespreken indien nodig.

 

Genieten:

Genieten is mijn toverwoord van 2016. Doen wat nodig is en verder genieten. Als je me even niet ziet of niet weet waar ik ben, dan ben ik aan het genieten.

 

Zo, je ziet het, voor mij geen verassingen meer in 2016. Behalve 31 januari dan want, dan ga ik iets doen met vriendinnen die niet willen vertellen wat (nog voor mijn verjaardag).

 

Een heel fijn 2016 voor jullie allemaal met veel geluk en een goeie gezondheid. En ik hoop voor jullie allemaal dat ik meer blogs zal schrijven dan in 2015.

 

Proost!!!